HISTORIA I PORADY DOTYCZĄCE METALOWYCH AKCESORIÓW I ELEMENTÓW DO BIŻUTERII

Zanurz się w ogromnym wyborze zapięć, końcówek, baz do broszek i zawieszek, baz do pierścionków, elementów łączących, stoperów, rurek metalowych, metalowych czapeczek, części do kolczyków oraz wielu innych elementów biżuteryjnych w przystępnych cenach od EM ART. Łatwo zdobądź materiały potrzebne do realizacji swoich kreatywnych pomysłów, a my w EM ART podpowiemy ci kilka przydatnych informacji o twoich produktach.

Trzymaj mocno! Czyli jak wybrać odpowiednie zapięcie do naszej ręcznie robionej biżuterii?

W powiedzeniu „Mały kamyczek wóz wywraca” kryje się wiele mądrości – z pewnością wielu z was przekonało się o tym na własnej skórze. W projektowaniu i tworzeniu biżuterii detale mają szczególne znaczenie, dlatego poświęćmy im chwilę uwagi, zaczynając od jednego z najważniejszych – zapięć.

Jednym z najważniejszych elementów, a zarazem jednym z tych, które najczęściej pomijamy podczas planowania naszyjnika czy bransoletki, jest zapięcie. Przy jego wyborze trzeba wziąć pod uwagę nie tylko wygląd biżuterii i to, jak zapięcie wpisuje się w całość, ale również inne czynniki, które sprawią, że nasza praca będzie nie tylko efektowna, ale też trwała i wygodna w noszeniu.

Jakie zapięcie wybrać w zależności od ciężaru biżuterii?

Kluczowe znaczenie ma wytrzymałość wybranego zapięcia, czyli maksymalny ciężar, jaki może ono udźwignąć, nie otwierając się i nie odkształcając. Zwykle nie jest to informacja, którą producenci lub sprzedawcy podają wprost, i raczej nikt nie przeprowadza specjalnych testów obciążeniowych zapięć. Warto jednak orientacyjnie wiedzieć, jakie typy zapięć nadadzą się do twoich najcięższych projektów, a które lepiej traktować delikatniej.

Zapięcie typu omega (Omega Lever)

Ten rodzaj zapięcia należy do delikatniejszych. To przerwany, pusty w środku metalowy pierścień wyposażony w małą dźwignię, która blokuje otwór i zapobiega wysunięciu się drugiej części zapięcia – kółka. Najczęściej spotyka się je w bardzo małych rozmiarach; są cienkie i mają niewielką nośność – najlepiej sprawdzają się przy cieńszych łańcuszkach i lekkich naszyjnikach. Większe rozmiary mogą pomieścić większe koraliki, ale ogólnie są rzadziej stosowane. Rzadko spotyka się je w innych kształtach.

Karabińczyk (Lobster clasp)

Ten typ zapięcia działa na podobnej zasadzie (zwany „łapką homara” lub „papugą”, ponieważ po otwarciu część ruchoma przypomina dziób papugi). W odróżnieniu od poprzedniego typu jego mechanizm pozwala na dużą różnorodność form – serduszka, kwiaty, a nawet zwierzątka. Jest w stanie utrzymać większy ciężar niż zapięcie omega, ale podobnie jak ono zazwyczaj produkowany jest w niewielkich rozmiarach, odpowiednich do delikatnej i lekkiej biżuterii. Poza formami geometrycznymi dostępne są karabińczyki w kształcie kwiatów i zwierząt.

Zapięcie pudełkowe (Box clasp)

Zapięcie pudełkowe składa się z wąskiego metalowego „pudełka” i złożonej na pół metalowej blaszki. Po wsunięciu blaszki do środka prostuje się ona i zamyka zapięcie. Takie zapięcia oferowane są w różnych kształtach i z rozmaitymi zdobieniami, lecz nie nadają się do bardzo ciężkich naszyjników. Odmianą jest zapięcie pudełkowe z „haczykiem rybaka”, gdzie zamiast złożonej blaszki stosuje się blaszkę wyciętą w kształcie haka, który zaczepia się w otworze (lub kilku otworach) w ściance pudełka. Teoretycznie mogą one wytrzymać spory ciężar, jednak najczęściej produkuje się je w niewielkich, delikatnych formach, co zmniejsza ich nośność.

Zapięcie zatrzaskowe (Flip clasp)

Zapięcia zatrzaskowe – są to zapięcia podobne do tych stosowanych w zegarkach. Mogą utrzymać całkiem duży ciężar, ale nie są wygodne we wszystkich modelach, szczególnie w naszyjnikach. Występują w różnych wersjach ozdobnych, jednak nie są powszechnie stosowane i nie są dostępne wszędzie.

Zapięcie magnetyczne

Zapięcia magnetyczne występują w szerokiej gamie kształtów, rozmiarów i wariantów, ale klasyczne zapięcie magnetyczne to podzielona na dwie części metalowa kulka, w której obu połowach znajdują się magnesy. Nośność zależy od siły magnesów, lecz zazwyczaj jest dość wysoka.

Zapięcie na śrubę

Na ogół bardzo delikatne i smukłe, ale przy tym stabilne i zdolne utrzymać spory ciężar. Niestety, z czasem gwint się wyrabia i zapięcie staje się mniej pewne.

Hak (Hook clasp)

Zapięcie hakowe ma prosty mechanizm – hak przełożony przez kółko lub element w kształcie ósemki. Mimo prostoty rozwiązania może utrzymać dużą wagę i daje wiele możliwości dekoracyjnych. Do tej kategorii zaliczają się także zapięcia typu „toggle”.

Zapięcie w kształcie litery S

Zapięcie S ma kształt litery S (czasem z nutą wyobraźni) i zapina się/odpina z obu stron. Dzięki prawom fizyki jest bardzo mocne i bezpieczne. Zazwyczaj jest również dość duże, co sprawia, że wizualnie świetnie pasuje do dużych, ciężkich koralików.

Zapięcie z bolcem (Pin clasp)

Ten typ zapięcia składa się z kółka i bolca; dzięki odpowiedniemu rozłożeniu sił może przenosić duże obciążenia bez ryzyka uszkodzenia czy samoczynnego odpięcia. Występuje w różnych kształtach i wariantach ozdobnych.

Zapięcie suwakowe (Slider clasp)

Prawdopodobnie najstabilniejszym i najpewniejszym rozwiązaniem są zapięcia suwakowe. Składają się z dwóch rurek o minimalnie różniącej się średnicy, dzięki czemu jedna może wsunąć się w drugą.

Wybór zapięcia warto dobrać do odpowiednich kółeczek łączących (jeśli nie ma ich w zestawie) oraz do małego elementu, o którym w pośpiechu często zapominamy – osłonek na linkę (wire protectors). To niewielkie metalowe pętelki, które zakłada się wokół linki lub nici oraz kółeczka zapięcia, aby ograniczyć tarcie i wydłużyć trwałość modelu. Zamiast osłonek możesz użyć tzw. drutu francuskiego – cienkiej spiralki drucianej, z której krótki odcinek nawleka się na żyłkę czy linkę, by chronić ją przed ocieraniem o zapięcie.

Pamiętaj, że jeśli do nawlekania używasz innego materiału niż nić lub drut (np. tasiemki, sznurka tekstylnego czy rzemienia), powinnaś zastosować specjalne zapięcia do takich materiałów lub dodać odpowiednie końcówki zaciskowe.

Fakty z historii kolczyków

Biżuteria ma wielotysięczną historię, a kolczyki należą do najstarszych oznak ludzkiego pragnienia zmiany wyglądu. Ślady noszenia kolczyków znaleziono na uszach niektórych z najstarszych mumii egipskich. Historycznie to mężczyźni jako pierwsi mieli prawo nosić kolczyki. W starożytnym Rzymie ilość złota, jaką mężczyźni mogli nosić w uszach, była regulowana prawnie.

W latach 50. XX wieku kolczyki straciły na popularności, a kobiety, które miały nadal przekłute uszy, bywały wyśmiewane przez otoczenie. Nawet dziś kolczyki są podstawowym elementem niemal każdego rytuału w Indiach. Tam dzieci otrzymują swoje pierwsze kolczyki podczas specjalnych ceremonii i obrzędów. Głównym kryterium przy wyborze materiałów do wykonania pary kolczyków jest wygoda osoby, która będzie je nosić. Liczy się nie tylko uroda biżuterii, lecz również jej konstrukcja – nie powinna przeszkadzać, ale dawać poczucie komfortu i estetycznego stylu.

Droga łańcuszka

Innym ciekawym metalowym dodatkiem jest nasza oferta łańcuszków EM ART. Czy znasz historię łańcuszka? Zanurz się w przygotowanych przez nas informacjach i twórz niepowtarzalną biżuterię, która zachwyci twoich bliskich. Prawie każdy ma przynajmniej jeden łańcuszek. Być może nigdy nie zastanawiałaś się, kiedy, jak i dlaczego powstały te ozdoby i jak zyskały popularność. W kolejnych akapitach przyjrzymy się ich historii.

Dawno temu ludzie zaczęli wyrabiać biżuterię najpierw ze złota. Było ono znacznie bardziej powszechne niż inne metale. Z tego powodu, choć dzisiaj wydaje się to dziwne, inne metale były cenniejsze od złota. Ich pozyskiwanie z pierwiastków chemicznych było trudniejsze, co przekładało się na wyższy koszt. Uważa się, że pierwsze srebro uzyskano przez wytapianie rud złotonośnych.

W greckich źródłach historycznych srebro występuje pod nazwą „elektrum”. W starożytności przypisywano mu właściwości magiczne. Starożytni astrologowie wierzyli, że ten szlachetny metal pochodzi z Księżyca, ponieważ ma podobny blask i urok. Z biegiem czasu ludzkość zaczęła rozwijać górnictwo i chemię. W tym okresie rozpoczęto czystsze pozyskiwanie srebra z rud, a co za tym idzie – produkcję srebrnej biżuterii, zwłaszcza łańcuszków.

Początkowo łańcuszki i naszyjniki wykonywano z drutu. Nie wiadomo dokładnie, kto, kiedy i dlaczego wpadł na pomysł, aby tworzyć łańcuszki także z innych metali. Malowidła naskalne świadczą o tym, że ludzie interesowali się ozdobami i biżuterią już w czasach prehistorycznych. Pierwsze „łańcuszki” były rzemieniami skórzanymi lub naszyjnikami z kości. Później zastąpiono je naszyjnikami wykonanymi z drutu.

Niedługo potem zaczęto wytwarzać łańcuszki z miedzi, złota i srebra. Metale zastąpiły skórę i kości ze względu na swoją trwałość. Dzięki temu łańcuszki mogły być przekazywane w spadku. Ciekawostką jest, że początkowo łańcuszek nie był uważany za samodzielny element biżuterii. Nosiło się go z zawieszką lub medalionem. Z nastaniem XX wieku srebrny łańcuszek zajął należne mu miejsce wśród innych ozdób. Przyczynił się do tego rozwój rzemiosła jubilerskiego. Zaczęły się pojawiać nowe i ciekawe sploty łańcuszków – wcześniej znano zaledwie 3–4 wzory.

Dziś łańcuszki dostępne są w różnych długościach i wariantach, często w połączeniu z kamieniami, skórą lub drewnianymi elementami. Możemy być wdzięczni za rozwój produkcji biżuterii – mało kto chciałby nosić naszyjnik z kości w XXI wieku.

Niezbędne metalowe akcesoria i elementy do tworzenia biżuterii

Metalowe akcesoria i elementy do biżuterii z EM ART to najwierniejsi pomocnicy twórców. Ogromna różnorodność metalowych dodatków i części biżuteryjnych trafia do ciebie dzięki bogatej ofercie w naszych sklepach. Do ich produkcji projektanci wykorzystują przeróżne metale – srebro, mosiądz, miedź – oraz minerały, takie jak kwarc, ametyst itd. Niektórzy sięgają również po odważniejsze, bardziej ekstrawaganckie rozwiązania z użyciem akrylu, koralików szklanych, tkanin oraz materiałów organicznych – drewna, muszli, konopi, papieru i innych.

Dobrych twórców biżuterii handmade wyróżnia to, że mają nie tylko bogatą wyobraźnię i noszą w sercu oraz umyśle magię talentu, ale także świetnie znają motywy i ornamenty każdej ludzkiej cywilizacji, utrwalone w jej sztuce jubilerskiej. To właśnie stąd bierze się subtelny akcent kultury i etniczny charakter w biżuterii.

Siła projektantów tkwi w ich kreatywności. A kreatywność jest czymś niezwykle prostym – jak jajko Kolumba. Znasz historię o jajku Kolumba? Niedługo po swoich wielkich odkryciach Kolumb zaprosił wszystkich hiszpańskich możnych na ucztę. W pewnym momencie zaczęli oni umniejszać jego osiągnięcia, twierdząc, że każdy, kto posiadałby podobną wiedzę z literatury i geografii, mógłby zdobyć takie same sukcesy. Wtedy Kolumb wziął jajko i wyzwał ich, mówiąc, że żaden z nich nie zdoła postawić go pionowo na stole bez użycia jakichkolwiek dodatkowych środków. Kiedy wszystkie próby zakończyły się niepowodzeniem, poirytowani arystokraci poprosili Kolumba, by zrobił to sam. Ten bez wahania lekko uderzył jajkiem o blat stołu i dzięki niewielkiemu spłaszczeniu jajko stanęło pionowo. „To każdy potrafi!” – zawołali możni Hiszpanii. Na co Kolumb odparł: „Owszem, każdy potrafi – ale najpierw trzeba na to wpaść.”

Właśnie w tym ostatnim zdaniu kryje się istota kreatywności mistrzów ręcznie robionej biżuterii. Dzięki ich dążeniu do ciągłego doskonalenia się, nauki przez całe życie i nieustannego poszukiwania tego, co nowe, ciekawe i nieznane, dziś mamy dostęp do niezwykłego bogactwa pięknych, kuszących projektów. Każda kobieta może odnaleźć w ich pracach cząstkę siebie – wystarczy, że otworzy swoje serce i rozpozna się w tym nadmiarze piękna.

Ręcznie i twórczo wykonana biżuteria to najprostszy sposób, aby być wyjątkową. To ta część naszego wyglądu, osobowości i duszy, która czyni nas niepowtarzalnymi. To wspaniały dodatek, który potrafi zamienić nawet najprostszy strój w coś wyjątkowego.

Idea wyjątkowości kobiety sięga starożytności i trwa do dziś… i pozostanie na zawsze. Od Kleopatry aż po współczesną „Żelazną Damę” Vogue, Annę Wintour – guru dzisiejszej mody, która mówi: „Stwórz własny styl. Bądź wyjątkowa dla siebie i niepowtarzalna dla innych.” Właśnie w tym tkwi sekret kobiecego piękna.